എന്റെ കാണാമറയത്തെ സുന്ദരിക്ക്..

നിലാവിന് നിന്‍റെ മുഖമായിരുന്നു,,
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് നിന്‍റെ ശോഭയയിരുന്നു,
മേഘങ്ങള്‍ എന്‍റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു,
ആകാശം എന്‍റെ മനസ്സും....

തെന്നല്‍ നിന്‍റെ തലോടലായിരുന്നു
ചിലപ്പോള്‍ നിന്‍റെ നിശ്വാസവും...
മഴ,മഴ നിന്‍റെ സങ്കടമയിരുന്നോ ?
അതോ നിന്‍റെ ആനന്ദമോ?

ഇടി മിന്നലുകള്‍ എന്‍റെ പ്രതിഷേധമായിരുന്നു,
പ്രളയം നിന്‍റെ ശാപവും.....
നിര്‍ത്താതെയുള്ള നിലവിളി,
എന്‍റെ ആത്മാവിന്‍റെതായിരുന്നു.....


കാത്തിരിപ്പിന്റെ സുഖം-
മിന്നല്‍ പിണര്‍ പോലെ മനസ്സിന്റെ-
ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊര്‍ന്നിറങ്ങുന്ന,
നിന്റെ കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന മുഖം

എന്റെ കാണാമറയത്തെ സുന്ദരി
എന്റെ ഓര്‍മ്മകളെ ഒരു മഴക്കാലം പോലെ
ധന്യമാക്കുന്ന നീ ഇപ്പോള്‍ എവിടെയാണ്?
ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല നിന്റെ മുഖം.....

പുല്‍നാമ്പുകളെ
ഉമ്മവെച്ചും തലോടിയും
ഓരോ മഴയും മഴക്കാലവും
എന്നോട് യാത്ര പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു....

വേദനയുടെ എത്രയെത്ര മഴക്കാലങ്ങള്‍
പുത്തന്‍ അനുഭവങ്ങള്‍
പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷകള്‍
പുതുമഴ നനയാനുള്ള കാത്തിരിപ്പ്‌.

മിഥ്യ സ്വപ്നങ്ങളുമായി
നിന്റെ വരവിനേയും കാത്തു
ഇനിയെത്ര നാള്‍ ഞാനീ-
നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണില്‍


മഴ പെയ്തുകൊണ്ടെയിരുന്നു....
ഇടി മിന്നലുകള്‍ മഴയ്ക്ക്‌ കൂട്ട് കൂടി,
എന്‍റെ ആത്മാവ് നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു,
ഒടുവില്‍ നിന്‍റെ ശാപമാം പ്രളയവും.......