rss
twitter
    Find out what I'm doing, Follow Me :)
ഈ കൂട്ടെഴുത്തില്‍ നിങ്ങളുടെ രചനകള്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ രചനകള്‍ thoovalsparshampole@gmail.com എന്ന വിലാസത്തിലേക്ക് അയച്ചു തരിക.

2010 മേയ് 12, ബുധനാഴ്‌ച

അവള്‍

"നിന്‍റെ ഒടുക്കത്തെ ഓട്ടം" പിന്നില്‍ നിന്ന് ആരോ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്താ അയാള്‍ക്ക്‌ പറ്റിയെ?അറിയില്ല.ഓടുന്നതിനിടയില്‍ തട്ടിക്കാനും.ഓര്‍മ്മ കിട്ടുന്നില്ല,പത്തു മണി ആവുന്നതിനു മുന്‍പ് പാര്‍ട്ടി ഓഫീസില്‍ എത്തണം,ചുമ്മാ ഒരു കഷ്ണം പേപ്പറും പിടിച്ചു ഇരിക്കണം,അത്രേ ഉള്ളു.അല്ല,പത്തു മണിയുടെ ബസ്സില്‍ അവള്‍ വരും.ആ ബസ്സ്‌ മിസ്സാവരുത്.
വലിയ കണ്ണുകള്‍ ആയിരുന്നു അവള്‍ക്കു,കഥ പറയാന്‍ വെമ്പുന്ന ചുണ്ടുകള്‍,എന്നും സൈഡിലെ സീറ്റില്‍ അവള്‍ ഉണ്ടാവും.അവളുടെ ഒരു ചിരി അത് കാണാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ഇത്രയും കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ഓടി വന്നത്.ചില്ലറ രാഷ്ട്രീയവും തുടങ്ങി ഇപ്പോള്‍,എല്ലാം അവള്‍ കാരണം ആണ്.
കുറച്ചു ദിവസമേ ആയുള്ളൂ അവളെ ആ ബസ്സില്‍ കാണാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്,അന്ന് മുതല്‍ അവള്‍ ഷാഫിയുടെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ട്.മുടങ്ങാതെ അവന്‍ അവളെയും കാത്തു പാര്‍ട്ടി ഓഫീസില്‍ ഇരിക്കും.അതോടെ ഒരു കൊച്ചു സഖാവും ആയി.പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തനവും ചില്ലറ ഗുണ്ടായിസവും നാള്‍ക്കു നാള്‍ വര്‍ധിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ വീട്ടുകാര്‍ വിവാഹാലോചനയും തുടങ്ങി.തല തെറിച്ച അവനെ നന്നാക്കാന്‍ അവര്‍ കണ്ടു പിടിച്ച മാര്‍ഗം.
അതോടെ അവളെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു അവന്‍.അവള്‍ക്കു അവനെ ഇഷ്ട്ടമാനെങ്കില്‍ അവളെ തന്നെ കെട്ടാം.ഇതുവരെ അവളോട്‌ ഒന്ന് സംസാരിച്ചിട്ടു കൂടി ഇല്ല.എന്തായാലും രണ്ടും കല്പിച്ചു ഇറങ്ങി അവന്‍.പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ വിവേകിനെയും കൂട്ടി ആ ബസ്സിന്റെ പിന്നാലെ വിട്ടു .
ഓരോ ബസ് സ്ടോപും നോക്കും അവര്‍ ,അവള്‍ ഇറങ്ങുന്നുണ്ടോ എന്ന് .അവസാനം ബസ് മ്യുസിക് സ്കൂളിനു മുന്‍പിലുള്ള സ്റ്റോപ്പില്‍ നിര്‍ത്തി.ഒരു പാട് കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ,കൂട്ടത്തില്‍ അവളും ഇറങ്ങി.അവള്‍ സ്കൂളിനകതെക്ക് കയറിപ്പോയി.അവര്‍ വണ്ടി സൈഡില്‍ ഒതുക്കി സ്കൂളിലേക്ക് ചെന്നു.ക്ലാസ് തുടങ്ങരാവുന്നതെയുല്ലു. കൂട്ടം തെറ്റി നില്‍കുന്ന കുട്ടികള്‍.അവര്‍ ഓഫിസ് റൂമിലേക്ക്‌ കയറി.പ്രിന്സിപ്പളിനോട് അന്വേഷിച്ചു.
"നിങ്ങള്‍ ഷാഹിന ടീച്ചറിനെ ആണോ അന്വേഷിക്കുന്നെ? സ്റ്റാഫ്‌ റൂമില്‍ കാണും"അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
"നീ പുറത്തു നില്‍ക്കു ഞാന്‍ പോയി നോക്കാം" വിവേക് പറഞ്ഞു.അവന്‍ അകത്തു കയറി പെട്ടന്ന് തന്നെ തരിച്ചു വന്നു.
" വാ നമുക്ക് പോവാം" വിവേക് അവന്‍റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
"എന്താ പറ്റിയെ?"
"അവള്‍ ഇവുടത്തെ മ്യുസിക് ടീച്ചറാ" അവന്‍ പറഞ്ഞു.
"അതിനു,അതിനെന്താ പ്രശ്നം"
"എടാ അവള്‍ക്കു കണ്ണ് കാണില്ല" അവന്‍ പറഞ്ഞു.
കാലുകള്‍ രണ്ടും തളരുന്ന പോലെ തോന്നി അവനു ,ജനാലയിലൂടെ അവന്‍ കണ്ടു അവളെ ,എത്ര സുന്ദരി ആനവള്‍ ,അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകള്‍ രണ്ടിലും ഇരുട്ടാണെന്ന് അവനു വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല "കണ്ണ് കാനില്ലെങ്കിലെന്താ എന്‍റെ കണ്ണിലൂടെ അവള്‍ക്കു ലോകത്തെ കണ്ടു കൂടെ?എന്‍റെ മനസ്സില്ലുടെ അവള്‍ക്കു സ്വപ്നം കണ്ടു കൂടെ?കണ്ണ് കാണാത്തവരെ ആരും കല്യാണം കഴിക്കാരില്ലേ?അവര്‍ക്കുമില്ലേ ജീവിതം?അവന്‍റെ ചിന്തകള്‍ കാട് കയറാന്‍ തുടങി...
അപ്പോഴേക്കും വിവേക് അവനെയും പിടിച്ചു വലിച്ചു സ്കൂളിനു പുറത്തു എത്തിയിരുന്നു....................................................

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ